26-03-12

Pelle in verwachting... (1)

 

Wat is er met die hond aan de hand?” vraagt mijn moeder doelend op onze Pelle (Staby reu, 4 jaar) die verrassend veel slaapt de laatste tijd.

“Hij is in verwachting,” zeg ik gekscherend. Maar er zit er een kern van waarheid in.

inverwachting + pelle.jpg  Ik ben zwanger van mijn 2e kindje en HIJ weet al wat er komen gaat, dat heeft hij al lang geroken. Als je er over nadenkt, wist hij het al voor dat wij het wisten!

Waar mijn zoontje van bijna twee alleen ziet dat mama’s buik dikker wordt,  heeft onze viervoeter de beschikking over veel meer informatie; geurinformatie! Zou hij weten of het een jongen of een meisje wordt en of het gezond is?

Hij weet in ieder geval dat de uitbreiding van onze roedel ook voor hem verandering betekent. Daarom heeft hij de afgelopen periode gebruikt om zijn positie te checken en te testen. Soms vond hij het zelfs nodig om het heft in eigen poten te nemen, bijvoorbeeld door een toenemende waaksheid en het willen verzorgen van mijn zoontje (zoals oren likken).

Maar ook ik moest getest worden volgens onze vriend. Juist de dagen dat ik pijn in mijn rug had ging hij weer trekken! Gelukkig hebben we hem duidelijk kunnen maken dat wij echt wel onze taken en verantwoordelijkheden aan kunnen… nu en in de toekomst.

Maar ja, van al dat checken wordt je wel ontzettend moe… aldus Pelle, die in afwachtende verwachting is!

 

Lees meer van en over Mariska...

03-08-11

Wat is ‘sociaal leren’…

´Sociaal leren´ is niet hetzelfde als honden leren ´sociaal te zijn´.

In Nederland blijkt er zelfs nauwelijks iets bekend over het sociale leren bij honden. Het beetje dat wel bekend is, beperkt zich tot het  ‘imiteren’ en wordt slechts bezien en beschreven als een onderdeeltje van klassieke conditionering (habituatie-generalisatie ).

 

 ‘Sociaal leren’ is echter een zeer complex leerproces, dat essentieel is voor elke diersoort, inclusief mensen!

“Social learning, the ability to learn from others, is neither random nor indiscriminate. Natural selection has fashioned a set of evolved rules, or ‘social learning strategies, that dictate the contexts in which individuals copy others, and from whom they learn”.

L. Rendell,  R. Boyd, D. Cownden, M. Enquist, K. Eriksson, M. W. Feldman,L. Fogarty, S. Ghirlanda, T. Lillicrap and K. N. Laland,

 

 

Cognitie, een intellectueel proces! 

 

sociaal leren,honden,hondengedrag,leerproces,intellectueel,denkvermogen,cognitief,boek

Cognitie: het intellectuele denkvermogen. Dit is alles wat met kennisverwerving te maken heeft, via zintuiglijke waarnemingen. Zo zul je éérst eerst het gedrag van anderen goed moeten observeren, voor je het kunt gaan imiteren!

(foto: moederhond met haar vier zeer goed observerende pups...)

 

Cognitie is een intellectueel proces, een leerproces waarmee elk mens én dier waarneemt, informatie opneemt, anderen en zijn omgeving ruikt, ziet en hoort, zich bepaalde zaken kan gaan herinneren, problemen leert oplossen en keuzes leert maken….

Het is een zeer veelomvattend cognitief leerproces, waardoor ‘opvoeden’ en aanpassen áán en ín een bepaalde omgeving mogelijk wordt!

Sterker nog, zonder dit intensieve leerproces is ‘gedrag conditioneren’ helemaal niet mogelijk!

 

 

Wil je meer weten over het complexe proces van het sociale leren bij honden; er bestaat tot nu toe slechts één boek, waarin dit proces uitgebreid beschrijven wordt l

 

“… het is geen makkelijk hondenboek, maar wél heel boeiend’...

 Schrijft Judith Lissenberg  (Hondenleven, november 2008)

 

In  Hondenleven,  september 2011, nummer 7 (vanaf 10 augustus verkrijgbaar) maak je kans op een  exemplaar van dit boek, dat Judith daar cadeau zal doen!

15-03-10

We hebben een pup… hoera (?) 3

Hij wil niet lopen aan de lijn!

 Je pup loopt als hij los is prima met je mee, maar als je de lijn vastmaakt… is er geen beweging meer in hem te krijgen!  Het is belangrijk er eerst eens goed op te letten, hoe je pup zich gedraagt zónder een lijn, zowel in een bekende als in een onbekende omgeving.

 Je hebt een pup die in beide gevallen lekker rond rent, van alles doet, speelt en met je meeloopt. Maar maak je de lijn vast, dan verzet hij zich meteen! In dat geval heb je een pup, die (nog) niet accepteert dat zijn bewegingsruimte door jou beperkt wordt.  Je hebt een pup die - zonder lijn - zowel in een bekende (in huis) als een onbekende omgeving niet vrij pupen blij rondloopt en speelt. In dat geval is de kans redelijk aanwezig, dat je pup niet erg goed is voorbereid op vreemde prikkels, waardoor hij weinig exploratiedrift heeft; je hebt een onzekere pup.

 Mijn puppy is nu 8 weken oud. Ik probeer hem te laten lopen aan de lijn, maar telkens hij voelt dat de lijn strak komt te staan gaat hij zitten en loopt geen stap meer!

 Voor jou betekent ‘pup-aan-de-lijn’ dat je kunt zorgen voor zijn veiligheid. Je kunt zo ongelukken voorkomen en hij kan nooit zomaar de straat op rennen. Je kunt met de lijn ook leiding geven en grenzen stellen aan waar je pup gaat en wat hij doet. Voor je pup betekent vastzitten aan de lijn echter, dat hij voor alle belangrijke zaken is overgeleverd aan degene aan de andere kant van die lijn; hij moet zijn lot in jouw handen leggen, hij kan zelf niet veel meer bepalen en hij kan zelfs niet meer vluchten!

 Het was al eerder duidelijk; je pup weet absoluut nog niet of hij je kan vertrouwen, ongeacht of hij ‘weerbarstig’ is of onzeker! Dit vertrouwen moet je opbouwen. Een ding staat vast: je pup met brute kracht mee trekken en meeslepen is niet bevorderlijk voor het opbouwen van dat vertrouwen. Bij een onzekere pup vergroot je daarmee zijn onzekerheid en een ‘weerbarstige’ pup zal bij dit vertoon van onmacht (want dat is het), alleen maar meer verzet gaan tonen! 

AGF00047 Wanneer je een pup aan zijn moeder vastmaakt met de lijn, zal hij in de meeste gevallen vrij probleemloos met haar meelopen. De pup heeft wel alle vertrouwen in zijn moeder. Hoe de moeder dat heeft opgebouwd kun je lezen in Deel 2.

 We hebben verschillende nestjes Groenendaelers gehad. Door een aangepast entschema, konden we ze vanaf 6 weken mee naar buiten nemen. Ook onze pups konden onverzettelijk zijn, als wij ze apart mee wilden nemen. Moeder is dan een geweldig makkelijk hulpmiddel. We liepen dan met de trotse moeder met een paar van haar pups, die frank en vrolijk meeliepen! Hetzelfde verhaal wanneer we ‘onervaren’ pups meenamen met de al ‘ervaren’ pups.

 Vertrouwen en acceptatie… Zijn de sleutelwoorden als het gaat om de relatievorming. Hierbij zijn twee dingen belangrijk; 1. aandacht van de pup voor jouw lichaam. Je pup zal je aanvankelijk overal achterna lopen, dus aandacht voor je lichaam heeft hij wel! 2.(geur) Contact maken: door veel te spelen, veel te aaien, te knuffelen en hem op schoot te nemen (nu het nog kanJ).

 Mijn pup loopt los prachtig mee, echt aan de voet en hij gaat ook zelf zitten als we stilstaan. Maar als we de lijn eraan doen, gaat hij gewoon zitten. Als we hem dan af en toe toch meekrijgen gaat hij ineens in het midden van de straat op de rem staan!

051Aaan de HFB

Als de pup toch al steeds achter je aanloopt in huis, kun je daar het beste beginnen om hem te leren aan de lijn te lopen. Zo af en toe, in de loop van de dag, lijn je voor een korte tijd je pup aan in huis. Zorg er daarbij voor, dat je de lijn niet in je hand hoeft vast te houden. Doe een riem om je middel waar je de lijn aan vastmaakt of gebruik hiervoor de speciale HFB.

Dit is belangrijk, want zo voorkom je, dat je zelf op de een of andere manier – in een reflex - via de lijn reageert. Jouw reactie zal het verzet van de weerbarstige pup doen toenemen en de onzekere pup niet de zekerheid bieden die hij nodig heeft. Als de pup is aangelijnd ga je rustig lopen en kijkt wat er gebeurt. Loop hij, al of niet schuchter en aarzelend mee; mooi! Je blijft dan gewoon lopen, alsof dit de normaalste zaak van de wereld is!

 mapupsJe doet daarbij net als de moederhond gewoon jouw ding. Moeder ging ervan uit; de pup moet op mij letten en bij me blijven. Zoniet, dan heeft de pup pech en hoort hij er even niet bij; hij is alleen. Ze zal hem absoluut niet ophalen of gaan ‘roepen’!

De pup staat op de rem? Zonder iets te zeggen of hem aan te kijken blijf je gewoon stilstaan of je gaat op de bank/stoel zitten. Nu wacht je geduldig af tot hij naar je toekomt, beweegt of begint te lopen. Dan sta je direct op en begint weer rustig te lopen. Gaat puplief opnieuw zitten, dan herhaal je dit.

 Je pup komt natuurlijk direct ‘in de knoop’ om een stoelpoot. Meestal gebeurt dit zo’n kleine slimme pup niet per ongeluk! Hij weet al heel goed, dat dit aandacht oplevert. Je blijft staan maar negeert hem verder. Raakt hij uit de knoop dan ga je gewoon verder alsof er niets gebeurd is. Moet je hem echt gaan helpen om ‘uit de knoop’ te geraken, doe dat dan zonder de pup en – als dat kan – de lijn aan te raken door even die stoel op te tillen. Daarna begin je weer te lopen.

Na zo’n korte loopsessie in huis ga je uiteraard even met hem spelen en is het aai en knuffeltijd!  

Met rust en geduld bereik je dat de pup meer op jouw lichaamsignalen gaat letten, het accepteren van de lijn en het accepteren van jou als zijn baas. En vergeet niet, dat je pup daarmee ook blijkt geeft van vertrouwen! De ‘weerbarstige’ pup leert op die manier accepteren dat jij prima in staat bent alles te regelen. Ook de onzekere pup leert dat hij prima op jou kan vertrouwen en veilig is als hij gewoon met je mee blijft lopen 

loopt.nietAls je pup buiten niet wil lopen aan de lijn, hanteer je eigenlijk het zelfde principe als binnen. Loop in traag tempo heen en weer en rondjes om hem heen. Handig: gebruik buiten een langere lijn, zodat de afstand tussen jezelf en je pup wat groter kan worden. Zorg ervoor dat de lijn nooit strak komt te staan. Intussen kijk je alleen maar naar de vogeltjes, vooral niet naar je pup, je zegt niets en je gaat ook niet naar hem toe. Er zijn maar erg weinig pups die het langdurig volhouden om niet met de baas mee te gaan lopen! Verder pas je de tactiek die je binnen gebuikte ook buiten toe; puppy stopt, jij staat stil en negeert (niets zeggen en niet aankijken), puppy komt in beweging en je loopt weer verder…

 looptniet

 Rust en geduld zullen het succes geven, niet het geruk, gesjor en getrek!

neuzenEn dan dat tweede belangrijke basisaspect in de relatievorming; het (geur) contact met het lichaam van de baas. Je hebt vast al ervaren, dat spelen, aaien en knuffelen met je pup lang niet altijd zo makkelijk gaat en soms zelfs aardig pijnlijk kan zijn! Daarover de volgende keer in: We hebben een pup… hoera (?) 4

 Zie ook: We hebben een pup… hoera(?) 1 en We hebben een pup…hoera (?) 2

24-02-10

We hebben een pup… Hoera (?) 2 (28.12.2009)

 Eigenlijk zou het hier gaan over het (niet) lopen aan een lijntje. Maar aangezien daar echt nog iets anders aan vooraf gaat, besloten we om het daar eerst over te hebben... 

Vóór je met je pup aan een lijntje naar buiten kunt, moet je hem natuurlijk wel het halsbandje om kunnen doen én… hij moet dat bandje accepteren!

 

 Dat een pup eraan moet wennen dat er iets om zijn nek zit, vindt iedereen een normale zaak. Daarom zou je hem al in huis daaraan moeten leren wennen en kiezen voor een zacht, licht halsbandje. Vervolgens moet je hem negeren als hij eraan krabt, bijt of rolt. Je kunt ook met hem spelen, hem afleiden als hij krabt en schuurt en natuurlijk belonen als hij niet met het bandje bezig is.

 Mijn pup van 3 maanden heeft steeds direct jeuk als ik zijn halsbandje om doe. Ik heb al een paar verschillende soorten riempjes geprobeerd, maar die blijven hem allemaal jeuken. Binnen doe ik het bandje af en dan heeft hij geen jeuk meer. Zou hij alleen als hij buiten is vlooien hebben?

 Iedereen vind het heel normaal dat een pup aan het bandje moet wennen Maar blijkbaar staat  niemand er bij stil, waaróm de pup daar nog aan moet wennen.  nestbandjes

 Heel erg veel pups hebben al vanaf hun geboorte iets om hun nek gehad: het (bias)bandje of nestbandje, waarmee een fokker de pups makkelijker uit elkaar kan houden. Misschien heb je zelfs wel zijn eerste (of laatste) gekleurde puppybandje meegekregen toen je hem ging ophalen!

 

Al snel na de geboorte krijgt de pup ‘zijn kleur’ bandje om. Die bandjes worden – vooral in de eerste tijd na de bevalling – door de moederhond heel vaak weer van de pup los gebeten. Natuurlijk doet zij niet zó maar, dat heeft een reden!

 Vanaf het moment dat een pup geboren is, gaat de moeder aan de gang met de ‘verzorging’. Die verzorging is niet alleen iets biologisch, fysieks en hygienisch, maar het is ook het markeren van de pups: het afgeven van haar eigen geur op haar pups (Deel 2 vanaf pg 71). Hiermee is zowel voor haar als voor de pups duidelijk, bij wie zij horen.

pups

De fokker is degene die het gekleurde bandje bij de pups om doet. Daarmee wordt niet alleen het uiterlijk van een pup veranderd, maar ook zijn geur, want de fokker heeft met het bandje zíjn geur op de pup aangebracht..

Door het afknagen van het bandje en de daarop volgende lichamelijke verzorging van de pup, wil de moeder haar pup zijn eigen geur en identiteit – en dan vooral haar eigen geur en identiteit – opnieuw op de pup aanbrengen. Het is dan ook opvallend, dat de moeder het bandje bij voorkeur doorbijt op het stukje band, waar meeste geur van de fokker aan zit; daar waar de twee uiteinden van het bandje bij elkaar komen!

 De pups zijn de eerste weken weliswaar blind en doof, maar hun neus en hun tastzin werken dan al uitstekend. Ook zij merken, dat er iets ‘lichaamsvreemds’ aan hun lijf is gebeurd en dat hun geur kaypupveranderd is. De moederhond is de eerste twee weken dat de pups doof en blind zijn zeer intensief bezig met de ‘verzorging’, waarmee zij de basis legt voor alles wat de pups nog van haar moeten gaan leren. Al in die eerste weken krijgen de pups hierdoor respect voor de geur en het lichaam van hun moeder, op wie zij volledig kunnen vertrouwen…   

‘Een halsbandje’ is daarom zowel voor de moederhond als voor de pups niet zomaar iets! Een halsbandje verandert hun geur en hoe hun lijf voelt;  het bandje voelt vreemd en vooral... het ruikt vreemd. 

En dan… is je langverwachte pup eindelijk bij jou in huis! Voor de pup ben jij nog een vreemde, met onbekende geuren, in een onbekend huis (mét allemaal onbekende geuren) en hij weet nog niet, of jij wel te vertrouwen bent.

krabpup

Omdat hij  ‘moeten wennen’ aan het fraaie halsbandje, dat je met zoveel zorg hebt uitgezocht, doe je hem dat (met veel moeite) om. Vanuit de pup gezien zijn de geur en lichaamsverandering die jij daarmee op hem aanbrengt een ‘ongewenst intimiteit’! Dat accepteerde hij wel van zijn moeder, maar (nog) niet van jou, zijn nieuwe baas!

 Al met al: de eenvoudige menselijke aanname ‘hij moet eraan wennen’ heeft voor een hond en een pup duidelijk een betekenis. En die betekenis zorgt ervoor dat de pup, die een groot deel van zijn eerste acht levensweken zonder problemen iets om zijn nek had, nu ineens ‘moet wennen’ aan het halsbandje dat jij  hem hebt omgedaan!  In mensenogen is het slechts een ‘klein detail’, in hondenogen echter een essentiele zaak.

tongel

Nóg meer ongewenste (geur)intimiteiten!

Het maakt ons ook weer duidelijk, dat het zelfbewustzijn (kennis van de eigen geurstystemen) veel groter is dan wij ooit vermoeden, laat staan kunnen observeren! Maar wanneer wij ons hiervan bewust zijn, kunnen wij hier ook respectvol omgaan in de opvoeding!.

Naarmate jouw geur meer vertrouwd wordt voor hem, zal hij jouw geur steeds meer gaan herkennen als iets wat hoort bij zijn eigen geuren. Hierdoor zal hij de handelingen en de veranderingen die je aanbrengt aan en op zijn lichaam, steeds meer gaan accepteren.

Je kunt dit bevorderen door – net als zijn moeder – veel fysiek contact met je pup; op schoot nemen, aaien, knuffelen, borstelen, kammen, pootjes afdrogen en natuurlijk spelen. Doe dat dan niet alleen met speeltjes, maar doe met hem vooral ook

bekken1het 'bekkenspel’ (Deel 2 pg 228, pg 259)!bekken2

 

Na dit bergje om over na te denken, zal het de volgende keer écht gaan hebben over:

 

We hebben een pup, hoera (?) 3 hij loopt niet aan de lijn! 

De rest van de berichten van 28 december 2009 kun je lezen op de ´andere weblog van De Roedel´.

 

Tot de volgende keer!

11:47 Gepost door Arjen en Francien in HOND en GEDRAG | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

20-11-09

We hebben een pup… hoera! (?) 1.

Al tijden heb je je verdiept in het aanschaffen en het hebben van een hond. Pas na al dat speurwerk heb je de zeer bewuste keuze voor een pup gemaakt. En je weet het zeker; het wordt helemaal geweldig met je eigen hondje… Lekker samen wandelen, spelen, ravotten, aaien en veel knuffelen, want er is liefde in overvloed!

Hij zal overal mee naar toe kunnen, want je gaat hem natuurlijk op positieve wijze goed opvoeden en je weet ook al een leuke hondenschool.

Dan zijn de pups geboren en weet je definitief wanneer het er dan echt van gaat komen!

puppypakket-aMet je menselijke nesteldrang heb je natuurlijk alles al helemaal in orde gemaakt voor de komst van je nieuwe huisgenoot. Je hebt een prachtig halsbandje met een mooie bijpassende lijn, een heerlijke mand met een super-de-luxe dik en zacht kussen erin, allemaal leuke hondenspeeltjes en fancy eet en drinkbakken, waar uiteraard zeer goed en verantwoord voer in zal gaan, want alleen het beste is goed genoeg, nu je droom zal uitkomen…

 

Maar…de harde werkelijkheid wordt je als verse hondenbaas al heel vlug duidelijk!

Het blijkt, dat jouw verwachtingen van je hondje niet helemaal overeen komen met zijn eigen hondse verwachtingen!

boosHij wil het mooie halsbandje helemaal niet om en begint naar je handen te happen met zijn vlijmscherpe tandjes.

Als je die dan toch eindelijk om hebt en het is je gelukt om de lijn eraan vast te maken, weigert hij absoluut om samen leuk te gaan wandelen. Dus je draagt hem een stukje en zet hem neer. Maar ook dan weigert hij een stap te zetten; hij gaat zitten of liggen, verzet geen poot en krijst de hele buurt bij elkaar alsof je hem zwaar mishandelt!

 

slopen2De mooie speeltjes blijken lang niet zo favoriet als je sokken, je ondergoed of je andere spullen. En alles wat hij te pakken krijgt… is binnen een tel helemaal gesloopt!

De mooie mand vindt hij blijkbaar niet mooi genoeg want al gauw heeft hij een heel andere favoriete plek. Met je spelen weigert je pup, evenals het loslaten van je spullen. En áls hij speelt doet hij dat erg hard.

Als je zijn kleedje of dekentje keurig voor hem neerlegt, zijn bedje keurig hebt CIMG2143gespreid, verandert je pup deze mooie plek door gekrabbel en gesleep tot een voddig hoopje, waarop hij met een diepe zucht neerploft. Bovendien kun je dat kleed om de haverklap gaan wassen, omdat hij er telkens weer op piest.

Ook volwasen honden passen hun kleedje graag aan hun eigen wensen aan…

 

pup%20bijt%20in%20neusAls je je pup op schoot neemt om hem eens lekker te aaien en met hem te knuffelen, merk je al rap dat hij dat niet op prijs stelt, want hij bijt in je neus en je gezicht en worstelt net zo lang tot hij weer op zijn eigen vier poten staat! Tot overmaat van ramp blijkt hij ook dat lekkere, gezonde voer niet te lusten.

poeptEn wat betreft de zindelijkheid hoe goed je ook oplet en je best doet, buiten is hij heel erg zindelijk (hij doet helemaal niets buiten), maar zodra hij binnen is, gaan de sluizen - en de rest - open!

 

De hondse en de menselijke verwachtingen verschillen net zoveel van elkaar als de hondentaal en de mensentaal, dat is wel duidelijk!

 

De verwachtingen en wensen in mensentaal zijn ons natuurlijk duidelijk genoeg, maar wat er nu eigenlijk gebeurt in de hondentaal is een ander pak mouwen! En wat betekent die hondentaal voor de relatievorming tussen jou en je hond? Hoe kun je nu het beste omgaan met die hondentaal, met al die gedragingen van je pup die je helemaal niet leuk vindt en die je eigenlijk ook wel erg teleurstellen?

 

In elk geval is je pup zeer intens bezig om zich, geheel op zijn eigen hondse wijze en in zijn eigen geur en lichaamstaal, thuis te gaan voelen bij jou als zijn baas en bij zijn nieuwe roedeltje.

Ter geruststelling: hij doet dit absoluut niet uit onwilligheid of om je te pesten…

Integendeel zelfs!

 

looptnietzie ook

We hebben een pup…hoera (?) 2 

En voor een volgende keer; hij wil niet lopen aan de lijn!

 

12:21 Gepost door Arjen en Francien in HOND en GEDRAG | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

27-09-09

Theorie Strip 3; zaterdag

kanocHet kanoën van de Strippers heeft nogal wat invloed op het gedrag van de honden.

De kano is een kleine en dus beperkende (en dwingende) ruimte voor de hond. De baas zorgt ervoor, dat de hond in die kleine ruimte geplaatst word.

Wanneer de hond zich in die situatie misdraagt, kun je het kanovaren wel vergeten! De baas heeft in de kano geen mogelijkheid en ruimte om (fysiek) in te grijpen als zijn hond ‘niet braaf’ is. Als hij niet wil meewerken, zal de baas dankzij zijn hond zeker en vast een nat pak halen!

Wanneer de baas voldoende mentaal overwicht heeft over zijn hond, zijn de (verbale) opdrachten van de baas echter voldoende om toch samen in de kano te kunnen blijven zitten!  

strip3motivatie2In de opbouw van de relatievorming tussen baas en hond worden verschillen sociale fasen doorlopen (Deel 2, vanaf pg 59). Verlopen de eerste twee fasen positief, dan ‘verinnerlijkt’ het gezag van de baas (mentale overwicht) over de hond en verandert ook de motivatie van de hond…baas en hond zijn samen bezig om een gezamenlijk doel te bereiken (bij het kanovaren: om samen droog en wel weer uit de boot te kunnen komen!)

 strip33esoc.faseHoe kun je de overgang van de tweede sociale fase naar de derde sociale fase herkennen? Hoe groter het mentale overwicht van de baas is, hoe minder er fysieke controle (aan de lijn bv) er nodig is (Deel 2, pg 245).

Daarom was het thema voor deze Strip; hoe check je de motivatie van de hond?

En hoe kun je checken of je mentale overwicht groter is geworden over je hond (en je gezag dus is ‘verinnerlijkt’ bij je hond)? 

kenmerkenDit kun je checken, door situaties te creëren waarin de baas geen fysieke controle heeft over de hond. Zoals de hond zonder lijn en hij voert - los - de opdrachten van de baas uit. Hetzelfde als de baas met zijn rug naar de hond staat, als hij op een stoel zit of terwijl hij op de grond ligt!

Het enige wat de baas dan ter beschikking staat om de hond opdrachten en aanwijzingen te geven, is zijn stem. Natuurlijk hoort daar ook bij het werken op (grotere) afstand met de downfluit, waarbij de opdrachten met de fluit in plaats van met de stem gegeven worden.

 Zo zijn er heel wat bezigheden zonder lijngebruik, los van baas en op afstand: behendigheid, flyball maar ook steppen, fietsen en kanoën. In het kort en even extreem gesteld, gaat het om een goede samenwerking tussen baas en hond:

De baas doet niets, zodat hond het werk kan doen, zoals bijvoorbeeld sorteren en/of apporteren,

De hond doet niets, zodat de baas het werk kan doen, zoals bijvoorbeeld bij het kanovaren.

10juni09 053 001_0001Apporteren: baas doet niets, zodat de hond het werk kan doen…

Alles heeft geur en/of betekenis voor de hond. Die geur en betekenis hebben eigenlijk altijd te maken met de baas, wat de hond motiveert tot het apporteren.

Als het te apporteren geen enkele geur/betekenis heeft voor hond, zoals een willekeurig bloemetje, wordt apporteren heel wat lastiger! Het gaat dan niet om ‘bloemen van de baas in een vaasje thuis’, maar gewoon een ‘buitenbloem’, met ontelbare dezelfde ‘bloemetjes zonder betekenis’,(tenzij een andere hond daar heeft gemarkeerd natuurlijk).

Hoe kun je als baas je hond toch één bepaald bloemetje laten apporteren? Dankzij mentaal overwicht én door ‘betekenis te geven aan’… “Apport bloemetje!”

 

16:23 Gepost door Arjen en Francien in HOND en GEDRAG | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Theorie Strip 3; zondag

Zondag het vervolg van de theorie. In dit geval namen we de behendigheid; het op (stem)aanwijzingen van de baas los van de baas werken voor baas (sociale fase drie, Deel 2 pg 64)

 Behendigheid kan een zeer positieve invloed hebben op de sociale relatie tussen baas en hond. Helaas gaan er vaak ook dingen niet zo goed. De motivatie van de hond kan dan weer veranderen, waardoor het juist een negatieve uitwerking heeft op de relatie tussen baas en hond.parcours

Eerst hebben we alle onderdelen van een vast parcours eens goed bekeken. Niet alleen vanuit het menselijk perspectief, maar vooral vanuit de betekenis die elk onderdeel kan hebben voor een hond, vanuit zijn hondse perspectief!

Wat kan er dan door miscommunicatie en het niet (h)erkennen van de hondentaal allemaal ‘fout’ gaan?

Als voorbeeld een willekeurig (erg leuk) filmpje van YouTube, met teckel Guusje die, op geheel eigen wijze het parcours loopt.

Dit filmpje valt te bekijken vanuit het menselijk perspectief: hoeveel fouten maakt Guusje? Bij welke onderdelen maakt Guusje fouten?

 Wij stelden de vraag: wannéér en op welke momenten gaat Guusje eigenlijk de fout in?

Ida had direct door op welke momenten Guusje die fouten maakte… elke keer als de baas eerder dan Guusje – dus vóór Guusje - voorbij een hindernis komt!

Gewoon even vanuit het hondse perspectief bekeken! Kijk zelf maar en let goed op, dan kun je precies voorspellen wanneer Guusje ‘even iets anders’ zal gaan doen… Geweldig filmpje!

16:10 Gepost door Arjen en Francien in HOND en GEDRAG | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-09-09

Hoe jonger hoe beter?

Al jaren geleden is het overgewaaid uit Amerika, waar een enorm hondenoverschot is: het zo jong mogelijk castreren van reuen en teven, het liefst zo rond de zes maanden…

Al een aantal jaren wordt castratie in Europa verkocht als de beste remedie, om mamatumoren, baarmoederontstekingen, baarmoederkanker, prostaatkanker of andere prostaatproblemen, kortom veel medische problemen en narigheid in de toekomst te voorkomen.

Daarnaast wordt castratie ook vaak toegepast als middel om ongewenst gedrag ‘weg te snijden’. 

België 0880065-1Hoe logisch dat ook mag klinken, het is nog absoluut niet bewezen dat al deze medische en gedragsmatige aannames werkelijk correct zijn. Tenslotte zijn die aannames oorspronkelijk gebaseerd op resultaten van castratie bij katten. Hierbij werden zelden negatieve medische effecten gevonden en ongewenst gedrag was in de meeste gevallen uitdooft.

 

castreren en steriliseren

Er bestaat nogal wat verwarring over de beide termen.

In de praktijk worden bij reuen de teelballen verwijderd: castratie dus.

Bij teven worden de eierstokken (ovaria) verwijderd, een ovarioectomie, wat betekent dat de teef in feite gecastreerd is en niet gesteriliseerd.

castratie1Tegenwoordig kan dit ook laparoscopisch, wat een veel kleinere ingreep is. Indien noodzakelijk vindt er tegelijktijd een ovariohysterectomie plaats, waarbij niet alleen de eierstokken, maar ook de baarmoeder worden verwijderd.

 

Sterilisatie betekent het afbinden (niet het verwijderen) van de eierstokken of zaadleiders, zoals dat bij mensen gebeurt. Hierdoor is iemand weliswaar onvruchtbaar (het schijnt ook wel eens ‘fout’ te gaan trouwensJ!), maar de hormoonhuishouding niet wordt verstoord, zodat sterilisatie geen effect heeft op het gedrag.

Hetzelfde geldt voor honden. Wanneer een hond wordt gesteriliseerd is reproductie niet meer mogelijk, maar de hormoonhuishouding blijft normaal functioneren. Voor teven betekent dat dus ook, dat zij ook normaal loops zullen worden, wat door veruit de meeste tevenbazen die kiezen voor ‘sterilisatie’ niet op prijs wordt gesteld.

 

CIMG2187Sterilisatie heeft geen (positieve of negatieve) invloed op het gedrag, omdat er in hormonaal opzicht niets verandert.

Castratie echter heeft wel degelijk invloed op de hormoonhuishouding en daardoor op het gedrag. Het evenwicht tussen de mannelijke hormonen (testosteron) en de vrouwelijke hormonen (oestrogeen) wordt verstoord, wat tot gedragsproblemen kan leiden.

In het verleden heeft het castreren ertoe geleid, dat een groep wolven in gevangenschap elkaar uitmoordde. Zowel de reuen als de teven werden gecastreerd, waardoor elk evenwicht tussen de hormonen zoek was.

 

België 0540046-1Een teefje is pas geestelijk volwassen en hormonaal ‘klaar’ na de eerste loopsheid. Daarvoor al  castreren maakt dus eigenlijk eind aan mentale groei en de ontwikkeling naar typisch sociaal vrouwelijk honds gedrag wordt daarmee afgebroken.

Reuen en teven vertonen verschillend en ander sociaal seksespecifiek honds gedrag dankzij de hormonen. Daarbij wordt de hormoonhuishouding ook nog beïnvloed door de sociale positie van de hond binnen het gezin. Wanneer deze beiden uit evenwicht zijn heeft de baas de hoofdprijs: probleemgedrag!

Sommige gedragingen lijken wel grappig, zoals de teef die nu met hoog geheven achterpoot plast. Maar er zijn ook minder komische gedragingen, zoals agressie naar teven én reuen, doordat er meer testosteron wordt aangemaakt.

CIMG2162Of een reu, die weliswaar agressie vertoonde naar reuen maar een heuse heer was naar teven (zoals het hoort). Na castratie is er en toename van het vrouwelijke hormoon, waardoor De Heer teven zal beschouwen als rivaliserende seksegenoten en... nu niet meer alleen agressie vertoont naar reuen, maar ook naar teven!

Castreren om al bestaand probleemgedrag ‘weg te snijden’ is dan ook absoluut niet mogelijk; kan juist grotere problemen geven!

 

Redenen voor castratie

Bij teven zijn dat meestal het voorkomen van medische problemen in de toekomst (advies dierenartsen) en – omdat er toch geen fokplannen zijn - het voorkomen van die ‘lastige loopsheid’ (maar waarom werd dan gekozen voor een teef?).

Bij reuen is de reden voor castratie niet zo zeer ter medische preventie, maar vaak in de hoop op deze wijze gedragsproblemen ‘weg te snijden’. Het is dan ook een hanna.juli09 013goede zaak, om eerst op wat natuurlijker manieren een positieve gedragsverandering te gaan bewerkstelligen.

 

Castratie van katten leidt eigenlijk altijd tot het uitdoven van het ongewenste gedrag. Maar katten hebben totaal ander sociaal gedrag dan honden, zeker ook naar mensen toe, waardoor een vergelijking onmogelijk wordt.

Het is intussen al wel duidelijk, dat door het castreren van honden het ongewenste gedrag veelal niet uitdooft, maar vaak zelfs juist meer problemen oplevert!

Ook de medische voordelen van het (vroeg) castreren van honden zijn absoluut nog niet bewezen.

 

CIMG2186Wanneer er werkelijk goede redenen zijn om tot castratie over te gaan, zorg er dan eerst voor dat de hond geen probleemgedrag vertoont en dus de sociale positie heeft in het gezin die gewenst.

Mocht voor een reu castratie dan toch de enige uitkomst blijken, dan kun je eerst nog chemisch castreren. Het is natuurlijk niet hetzelfde als castreren, maar dan heb je tenminste een beetje een idee wat je te wachten staat aan bijeffecten. Chemische castratie is van voorbijgaande aard, maar en echte castratie is onomkeerbaar!

 

Ooit heb je gekozen voor een reu of juist een teef. Waarom zou je haar of hem beroven van zijn sekse specifieke eigenschappen? Waarom snijden in een gezond hondenlijf, zonder medische aanleiding, alleen omdat dat dit voor de baas ‘makkelijker’ en minder problematisch zou zijn?

 

We sluiten ons dan ook van harte bij het volgende aan:

Drs. Amanda van Grondelle, dierenarts, verbonden aan Westerhuis Kliniek voor Gezelschapsdieren, in Dodewaard zegt; “Zie het castreren van uw hond niet als iets dat "zo hoort" of als iets wat u hoe dan ook moet laten doen. Overweeg goed wat de voordelen en nadelen zijn van het castreren van uw hond en als u besluit om uw hond te laten castreren, doe het dan niet te vroeg! Wacht in ieder geval tot de hond uitgegroeid en uit ontwikkeld is, zowel op het lichamelijke als op het psychische vlak. Pas dan is de keus ook weloverwogen en bewust te maken”.

De Hondenwereld, 2008, Artikel over (vroege) castratie.

08:01 Gepost door Arjen en Francien in HOND en GEDRAG | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |